mistrzowie szkła
Szklarz - od huty po witrynę
Szklarz to rzemieślnik, który potrafi nadać kształt jednemu z najtrudniejszych materiałów – szkle. Dawniej pracował w hutach, pałacach i kamienicach, dziś tworzy lustra, witryny, balustrady i szklane ściany w nowoczesnych domach. To zawód wymagający precyzji, wyobraźni przestrzennej i ogromnej odpowiedzialności.
Szklarz dawniej – od pieca hutniczego do okien kamienic
Przez stulecia szklarz był „człowiekiem od szkła” w pełnym znaczeniu tego słowa. W hucie pomagał w wytopie i formowaniu masy szklanej, a w miastach szklił okna, wymieniał potłuczone szyby, wykonywał lustra, witryny i ozdobne elementy do kościołów czy kamienic. Pracował w cechach lub manufakturach, a z czasem pojawiły się specjalizacje: dmuchacz szkła odpowiadał za kształt i grubość naczyń, polernik – za idealnie gładką powierzchnię luster, a monter szyb – za bezpieczne osadzenie tafli. W XVIII i XIX wieku zakres prac rósł: obok kielichów i szklanek powstawały klosze do lamp, butle apteczne czy duże witryny sklepowe.
Współczesny szklarz – specjalista od szkła w architekturze
Dziś szklarz nadal jest potrzebny, choć jego praca wygląda inaczej. Zajmuje się docinaniem, szlifowaniem i montażem szkła w domach, biurach i sklepach: od luster, drzwi i kabin prysznicowych, przez balustrady i ścianki działowe, po daszki i panele kuchenne. Coraz częściej współpracuje z architektami i ekipami wykończeniowymi, realizując indywidualne projekty „na wymiar”. Musi znać parametry szkła, zasady bezpieczeństwa i techniki montażu dużych formatów. Dzięki jego pracy szkło – kruche, a zarazem wytrzymałe – staje się jednym z najważniejszych materiałów nowoczesnej architektury.