Rzemiosła dawniej i dziś
Snycerz – strażnik rzeźbionego drewna
Dawniej jego praca zdobiła ołtarze, dworskie komnaty i mieszczańskie kamienice, dziś można ją znaleźć także w nowoczesnych wnętrzach, teatrach i pracowniach rekonstruktorów. Snycerz to rzemieślnik, który z surowej deski wydobywa liście, postacie, ornamenty i całe opowieści zapisane w drewnie. Łączy w sobie precyzję rzeźbiarza, wrażliwość artysty i cierpliwość zegarmistrza – bo każdy ruch dłuta zostaje w materiale na zawsze. To zawód wymagający lat nauki, ale też jedna z najpiękniejszych dróg, jeśli chce się pracować rękami, tworząc rzeczy jedyne w swoim rodzaju.
Snycerz i tajemnice drewna
Snycerz to rzemieślnik, który z kawałka drewna potrafi wydobyć światło, cień i rytm. Współpracuje najczęściej ze stolarzem: ten buduje konstrukcję mebla, drzwi czy ołtarza, a snycerz nadaje jej charakter, rzeźbiąc liście, rozety, główki czy gzymsy. Każdy detal musi być zaprojektowany tak, by nie osłabić deski i szanować układ słojów – drewno „pracuje” i źle prowadzone cięcia po latach zamieniają się w pęknięcia.
Podstawowa zasada jego pracy brzmi: prowadzić nóż i dłuto zgodnie z włóknami. Ślady narzędzia nie są tu błędem, lecz atutem – rozbijają światło na drobne refleksy, dzięki czemu ornament pozostaje czytelny nawet w półcieniu. Snycerz wybiera drewno do zadania: miękką lipę do finezyjnych podcięć, twardszy jawor czy dąb na krawędzie często dotykane dłonią. Potem dobiera wykończenie – olej, wosk, politurę lub polichromię i złocenia w reprezentacyjnych wnętrzach.
Snycerz dziś – między tradycją a nowoczesnością
Choć maszyny i frezarki przyspieszyły obróbkę, to właśnie w epoce seryjnej produkcji najmocniej widać wartość ręcznej snycerki. Dziś ten zawód łączy tradycję z nowoczesnością: snycerz pracuje przy rekonstrukcjach zabytków, prowadzi pokazy i warsztaty, tworzy krótkie serie mebli, elementy scenografii czy detale architektury wnętrz. Jego zadaniem jest jedno – sprawić, by forma naprawdę służyła: była piękna, trwała i przyjemna w dotyku.