Świat dawnych rzemiosł i zawodów
Rycerze miłości i pieśni
Minnesinger to średniowieczny poeta i muzyk, który zamiast w klasztorze tworzył na dworach – między turniejem a ucztą. Śpiewał o miłości, honorze, polityce i wierze, łącząc prostą melodię z kunsztownym słowem. Dziś jego pieśni wracają na festiwalach muzyki dawnej i w rekonstrukcjach historycznych.
Minnesinger – kim był rycerz-poeta?
Minnesinger (niem. Minnesänger) był poetą i śpiewakiem tworzącym po niemiecku, zazwyczaj wywodzącym się z niższej szlachty lub stanu rycerskiego. Jego sceną był dwór książęcy, cesarski albo biskupi, a złoty czas tej sztuki przypadł na XII–XIII wiek. W swoich pieśniach opowiadał o miłości idealnej (hohe Minne), ale też o codzienności, moralności, sporach politycznych i wyprawach krzyżowych. Występował solo lub z akompaniamentem fideli, harfy czy psalterium, a sednem jego pracy był dobrze ułożony tekst i zapadająca w pamięć melodia.
Dziedzictwo minnesingerów – od rękopisu po festiwal
O minnesingerach wiemy dzięki bogato iluminowanym rękopisom, takim jak słynny Codex Manesse, gdzie obok tekstów znajdują się miniaturowe „portrety” twórców w scenach turniejów i występów. Tradycja ich śpiewu nie zniknęła całkowicie – stała się punktem wyjścia dla późniejszych mieszczańskich meistersingerów, a dziś inspiruje zespoły muzyki dawnej, organizatorów festiwali i rekonstruktorów. Dzięki temu zawód rycerza-poety wraca do życia, pozwalając usłyszeć, jak brzmiała „wysoka miłość” sprzed kilkuset lat.