Rzemieślnik z mennicy
Mincerz – mistrz monet
Mincerz to rzemieślnik, bez którego trudno wyobrazić sobie średniowieczne i nowożytne miasta. To on nadzorował bicie monet, pilnował jakości kruszcu, dbał o czytelność znaków i pieczęci. Jego praca łączyła precyzję złotnika, odpowiedzialność urzędnika i siłę fizyczną robotnika.
Praca w sercu mennicy
Mennica była miejscem pilnie strzeżonym, a mincerz należał do najbardziej zaufanych osób. Odbierał kruszec, nadzorował jego ważenie i topienie, a następnie przygotowanie krążków pod monety. Musiał znać się na próbie srebra i złota, na domieszkach metali oraz na przepisach określających wagę i wygląd monet. Każdy błąd – zbyt lekka moneta, zły znak – mógł narazić miasto lub władcę na straty, dlatego mincerz podlegał surowej kontroli.
Odpowiedzialność za znak władcy
Najważniejszym narzędziem mincerza były stemple, którymi wybijano wizerunek władcy, herb miasta lub znak mennicy. Mincerz dbał, by rysunek był wyraźny, a napisy czytelne, bo moneta pełniła rolę „dokumentu” z metalu. W wielu miastach mincerze tworzyli własne bractwa, przekazywali wiedzę z pokolenia na pokolenie, a ich znak rozpoznawczy – małe symbole umieszczane na monetach – historycy i kolekcjonerzy potrafią dziś odczytać jak podpis. Dzięki nim możemy prześledzić dzieje dawnych mennic i gospodarki sprzed wieków.